τοτ Κωνσταντίνου Μποβιάτσου
Επί χρόνια, μας έλεγαν ότι η πολιτική βία ήταν κάτι αόριστο, σαν κάποιο αναμνηστικό γεγονός του εικοστού αιώνα. Ότι τα «Χρόνια του Μολυβιού» τελείωσαν για πάντα. Ότι η σημερινή σύγκρουση αφορούσε μόνο τα μέσα ενημέρωσης, τα πανεπιστήμια, τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και τον πολιτισμό. Αυτό όμως δεν ισχύει. Μεταξύ 2020 και 2026, τρεις νέοι ακτιβιστές από το κίνημα της “Ευρωπαϊκής Ταυτότητας”, δολοφονήθηκαν στην ίδια μάχη: ο Tommie Lindh, ο Raul Giammatteo και ο Quentin Deranque. Τρεις διαφορετικές ιστορίες με ένα κοινό νήμα: τη μετανάστευση και τον αντιφασισμό. Νέοι άνθρωποι, που έχουν πέσει θύματα στο εργαστήριο της ευρωπαϊκής πολυπολιτισμικότητας και αφηγούνται την ίδια ιστορία: μια ήπειρο που προσποιείται ότι βρίσκεται σε ειρήνη, ενώ οι δρόμοι της είναι γεμάτοι με το αίμα ενός ακήρυχτου πολέμου, θερίζοντας αθώα θύματα, ενώ οι άρχουσες τάξεις μιλούν για αξίες, δικαιώματα και ένταξη. Η πολιτική βία στην Ευρώπη δεν έχει τελειώσει. Απλώς έχει αλλάξει μορφή. Μπορεί να συμβεί οπουδήποτε: ξυλοδαρμός, μαχαίρωμα, ρίψη αυτοκινήτου σε πλήθος. Και κάθε φορά, επαναλαμβάνεται το ίδιο μοτίβο: μείωση του περιστατικού, ελαχιστοποίηση του κινήτρου, παθολογικοποίηση του επιτιθέμενου, διαγραφή του κοινωνικού και φυλετικού πλαισίου, απαλλαγή του συστήματος που το παρήγαγε.
Η δικά μας κοσμοθεωρία βασίζεται, πρώτα και κύρια, στους αιώνιους νόμους της φύσης, οι οποίοι μιλούν για τη διαίρεση όλων των ζωντανών όντων σε είδη και τους διαφορετικούς τρόπους ζωής του καθενός. Οι θεωρητικοί του ουμανισμού, του κομμουνισμού και του φιλελευθερισμού, σε όλες τις παραλλαγές τους, έχουν αγνοήσει αυτήν την αρχή στις κοινωνικο -οικονομικές τους αντιλήψεις, είτε λανθασμένα είτε σκόπιμα, θεωρώντας τον άνθρωπο ως απλό άτομο έξω από την κοινότητα αίματός του. Σήμερα βλέπουμε πού έχει οδηγήσει όλο αυτό: ακριβώς αυτές οι αφύσικες αντιλήψεις καταστρέφουν το πρόσωπο της φυλής μας, αλλά και όλων των φυλών της γης.
Τα πρόσφατα παγκόσμια γεγονότα, (επιθετική λαθρομετανάστευση στην Ευρώπη, εισβολή των ΗΠΑ όπου θέλουν, όποτε γουστάρουν, με την κατάρριψη του Διεθνούς Δικαίου, δολοφονίες και τρομοκρατία από το Ισραήλ σε βάρος των Παλαιστινίων και όχι μόνο), έχουν καταδείξει ξεκάθαρα ότι οι άνθρωποι διαφορετικών φυλών, είναι βιολογικά ανίκανοι να συνυπάρξουν. Οι φυλές είναι διαφορετικά είδη και ως εκ τούτου, με διαφορετικά ήθη, έθιμα, παραδόσεις και κουλτούρα. Εμείς, απεχθανόμαστε οτιδήποτε μας αποδυναμώνει και μας οδηγεί σε εκφυλισμό, καθώς υπονομεύει τα γερά θεμέλια του είδους μας, όπως το ίδιο συμβαίνει σε κάθε φυλή. Δεσμευόμαστε όμως να προωθούμε και να ενθαρρύνουμε οτιδήποτε προάγει την υγεία, τη δύναμη και την ομορφιά. Αυτή είναι η πρωταρχική μας «εθνική», εθνοτική και φυλετική αρχή.
Επίσης δεν ανεχόμαστε την οικονομική αδικία. Πιστεύουμε ότι η υψηλότερη θέση στην κοινωνία πρέπει να καταλαμβάνεται από εκείνους που φέρνουν το μεγαλύτερο όφελος στην κοινωνία, όχι από εκείνους που την εκμεταλλεύονται για δικό τους όφελος. Αυτή είναι η πρωταρχική μας κοινωνική αρχή. Και φυσικά, δεν επιδιώκουμε να «γυρίσουμε πίσω τον χρόνο» και να «φέρουμε πίσω καλύτερες εποχές». Πιστεύουμε ότι είναι απαραίτητο να οικοδομήσουμε μια νέα, σύγχρονη κοινωνία, βασισμένη σε αιώνιες αρχές, η οποία θα χρησιμεύσει ως θεμέλιο για την αρμονική ανάπτυξη του είδους μας, σε αρμονία με τη φύση και τους νόμους της.
Η φύση έχει βιασθεί και έχουν καταρριφθεί οι κανόνες της σε όλους τους τομείς. Και οι ιδεολογίες, ανύπαρκτες πλέον, έπαιξαν τον ύπουλο ρόλο τους, δημιουργώντας έντεχνα διάφορες καταστάσεις, φέρνοντας τον βολεμένο αστό προ τετελεσμένων γεγονότων, ιδιαίτερα μέσω της ανεξέλεγκτης τεχνολογίας. Σήμερα οι δεξιοί, για παράδειγμα, υποστηρίζουν το να εισέρχονται οι ξένοι σε μια χώρα, αλλά σύμφωνα με τους καθιερωμένους κανόνες του κράτους. Οι αριστεροί, από την άλλη, λένε ότι η χώρα πρέπει να γεμίζει με άτομα χωρίς χαρτιά, ανεξάρτητα αν διαπράττουν εγκλήματα και δημιουργούν κοινωνικές τριβές. Και μπορούμε να βρούμε πολλά τέτοια παραδείγματα. Δυστυχώς έχουν όλοι πλέον παραδοθεί στην παγκόσμια κυριαρχία. Κάποτε τα πράγματα δεν ήταν έτσι. Ακόμη και η αριστερά των αρχών του εικοστού αιώνα, υπερασπίστηκε τα σύνορα, τις θέσεις εργασίας και τη λαϊκή κυριαρχία ενάντια στις μεγάλες επιχειρήσεις και τα τραστ. Οι ταμπέλες έχουν αφαιρεθεί και έχουν επαναπροσδιοριστεί. Το να λες «δεξιά» προκαλεί τον φόβο του φασισμού, εμποδίζοντας τους ανθρώπους να συνειδητοποιήσουν ότι σχεδόν σε όλα, έχουν την ίδια κοινή λογική με τον γείτονά τους που ψηφίζει διαφορετικά από αυτούς. Και ένας αφηρημένος λαός δεν συνειδητοποιεί ποιος πραγματικά παίρνει αποφάσεις για αυτόν. Πολώνοντας την κοινωνία, σημαίνει να αποσπάται η προσοχή της και έτσι το Καθεστώς να δρα ανενόχλητο.
Έπειτα, για να γενικεύσουμε λίγο το θέμα, υπάρχει και η σημερινή ευρωπαϊκή αριστερά, η οποία εδώ και χρόνια έχει επιλέξει να ευθυγραμμιστεί με τα φιλομεταναστευτικά και τα τρομοκρατικά ισλαμιστικά αιτήματα, μετατρέποντας τον αντιφασισμό σε μια πολιτική θρησκεία που αντιτίθεται σε οποιαδήποτε υπεράσπιση της ευρωπαϊκής ταυτότητας. Το αποτέλεσμα είναι μια ιδεολογική συμμαχία ενάντια στην Ευρώπη των λαών, ενάντια στην ιστορική, πολιτιστική και ανθρωπολογική της κληρονομιά. Επίσης η ευρωπαϊκή δεξιά, ή οποία με αιχμή του δόρατος την ακροδεξιά, προωθεί μια περίεργη και επικίνδυνη τάση του φιλοισραηλισμού, ξεχνώντας ότι μιλάμε για τον κύριο εχθρό και μόνιμο καταστροφέα της ανθρώπινης και πλανητικής ισορροπίας. Και φυσικά εδώ ο αντιφασισμός είναι το κύριο όπλο της. Tα λόγια του μεγάλου Ιταλού στοχαστή και συγγραφέα Adriano Romualdi, το 1970, λένε τα πάντα: «Η προπαγανδιστική λογική της Γιάλτας, είναι ο αντιφασισμός, δηλαδή η μόνιμη πλύση εγκεφάλου που μας επιβάλλεται από τον κινηματογράφο, τον τύπο και την τηλεόραση. Διότι τι είναι αυτός ο αντιφασισμός, αν όχι η συνεχής προσπάθεια να κρυφτεί η Γιάλτα, να κρυφτεί από τους Ευρωπαίους, ότι το 1945 δεν «απελευθερώθηκαν», αλλά πουλήθηκαν και διαιρέθηκαν; Τι είναι αυτός ο αντιφασισμός, αν όχι η προσπάθεια απομόρφωσης των Ευρωπαίων σχετικά με εκείνες τις ηθικές και στρατιωτικές αρετές που θα τους επέτρεπαν να ανακτήσουν την ανεξαρτησία τους; Τι άλλοθι χρειάζεται η Ρωσία για να κρατήσει την Ανατολική Ευρώπη αλυσοδεμένη και η Αμερική για να δικαιολογήσει την επαίσχυντη αγορά της Γιάλτας ενώπιον της ιστορίας; »
Πρέπει να αρχίσουμε να βλέπουμε καθαρά το τι συμβαίνει τελευταία χρόνια και να αναγνωρίζουμε τους εχθρούς των λαών μας. Το αίμα που χύθηκε από τους αδελφούς μας, δεν μπορεί να παραμείνει ανώνυμο, χωρίς μνήμη, χωρίς πολιτικό νόημα. Εμείς, δεν θα έχουμε ειρήνη μέχρι να απελευθερωθεί η Ευρώπη.
Και μαζί της θα ανακατακτήσουμε, ότι με αίμα, κόπο και θυσίες έχτισαν οι προγονοί μας. Και αυτό για να γίνει χρειάζεται μια ανασύνταξη δυνάμεων, εκείνων των δυνάμεων που οπλίζουν το πνεύμα και το νου. Και ας κρατήσουμε για την ώρα τα λόγια του μεγάλου Γερμανού στοχαστή Ernst Junger, ο οποίος είχε αντιληφθεί την δύναμη του σύγχρονου Λεβιάθαν, δείχνοντάς μας τον τρόπο να βρούμε το δικό μας τρόπο να αντιδράσουμε. Ήθελε με τα λόγια αυτά, να μας υποδείξει εκείνα τα άτομα που δεν έχουν ξεχάσει την αληθινή έννοια της ελευθερίας και αντιτίθενται στη μαζική συμμόρφωση. Ο «λύκος», σε αυτό το πλαίσιο, είναι ο ελεύθερος άνθρωπος που αρνείται να υποταχθεί στους αυτόματους μηχανισμούς εξουσίας και συμμόρφωσης, που συμβολίζονται από το «κοπάδι».
«Ανάμεσα στο γκρίζο των προβάτων κρύβονται οι λύκοι, δηλαδή, εκείνα τα όντα που δεν έχουν ξεχάσει την έννοια της ελευθερίας. Και αυτοί οι λύκοι όχι μόνο είναι δυνατοί από μόνοι τους, αλλά υπάρχει και ο κίνδυνος, μια κακή μέρα, να μεταδώσουν τις ιδιότητές τους στις μάζες και το κοπάδι να μετατραπεί σε αγέλη. Αυτός είναι και ο εφιάλτης των ισχυρών.»