του Βαγγέλη Δεμερτζούδη
Το μήνυμα στις Ενδιάμεσες Εκλογές των ΗΠΑ ήταν ξεκάθαρο. Ήταν η αποκήρυξη από το εκλογικό κοινό των πολιτικών του Ντόναλντ Τράμπ που μετέτρεψαν το «Make America Great Again» σε «Make Israel First Again» και το «America First» σε «Israel First». Ο Τράμπ πρόδωσε το ίδιο το MAGA κίνημα και τις αρχικές υποσχέσεις με τις οποίες εκλέχθηκε. Οι Αμερικάνοι, και ιδιαίτερα τα πιο συνειδητοποιημένα τμήματα της Αμερικανικής Δεξιάς, περίμεναν τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία και αντ΄αυτού έλαβαν όχι μόνο την συνέχιση του αλλά και έναν καινούργιο πόλεμο στο Ιράν με φρικτά μακροπρόθεσμες συνέπειες. Ανέμεναν μία Αμερική που θα επιστρέψει στις πολιτικές του «απομονωτισμού» και αντ΄αυτού έλαβαν μία υπηρέτρια του Ισραήλ και του Διεθνούς Σιωνισμού που παίζει τον ρόλο του παγκοσμίου ιμπεριαλιστικού χωροφύλακα που διεξάγει νέα χτυπήματα στη Μέση Ανατολή, την Βενεζουέλα και ίσως και την Κούβα. Περίμεναν την εξομάλυνση και την σταθεροποίηση της οικονομίας, την βοήθηση των μεσαίων στρωμάτων και αντ΄αυτού εισέπραξαν παγκόσμια ενεργειακή κρίση, άνοδο των τιμών και του κόστους ζωής, οικονομική αστάθεια και φόβο.
Ο JD Vance είπε τα πράγματα με το όνομα τους: «χάσαμε τις εκλογές εξαιτίας του πολέμου» και συμπύκνωσε την στρατηγική που πρέπει να ακολουθήσουν οι Ρεπουμπλικάνοι στην έστιαση στο κόστος ζωής και τον πληθωρισμό, τον τερματισμό του πολέμου και την αλλαγή των σχέσεων των ΗΠΑ με το Ισραήλ. Μία προσπάθεια αποκατάστασης των αρχικών δεσμών με την ευρεία βάση του MAGA κινήματος και την αμερικανική συντηρητική δεξιά.
Η μεγαλύτερη απάτη του Τράμπ ήταν η υποτιθέμενη ρήξη με το «νεοσυντηρητικό» (neoconservative) κατεστημενο. Η υποτιθέμενη καταγγελία των αρχιτεκτόνων των αμερικανικών εξωτερικών επεμβάσεων που πολλές φορές είχαν και για τις ίδιες τις ΗΠΑ τραγικές συνέπειες. Ο Τράμπ όχι μόνο δεν διέρρηξε αυτή την πολιτική αλλά την τράβηξε παραπέρα.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν είδαν καμία από τις «ανανεώσεις» που υποσχέθηκε ο Τράμπ. Αντί όλα να γίνουν φθηνότερα και ο Αμερικανός πολίτης να ζήσει ξανά το «American Dream» όλα έγιναν ακριβότερα. Στον τομέα της μετανάστευσης ενώ ο Τράμπ υποσχέθηκε μαζικές απελάσεις στην πραγματικότητα απλώς αρκέστηκε σε ρητορικές επιδείξεις και δραματικές ανακοινώσεις επιβεβαιώνοντας τη συνήθεια οι πολιτικές του να αποκλίνουν από τα μεγάλα και θεατρινίστικα του λόγια. Οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν βίωσαν ούτε την μεγάλη βιομηχανική αναγέννηση που τις υποσχέθηκαν. Η «χρυσή εποχή» δεν ήρθε ποτέ, οι νέες μεγάλες υποδομές, οι βιομηχανικές πόλεις και τα σιδηροδρομικά δίκτυα παρέμειναν απλά ένα όνειρο και οι εθνικοί πόροι συνέχισαν να κατασπαταλούνται στην διενέργεια πολέμων, τις γεωπολιτικές αντιπαραθέσεις και την ενίσχυση των μεγάλων οικονομικών συμφερόντων.
Όσον αφορά την νίκη των αντιπάλων του αυτή μπορεί αφελώς να ερμηνεύεται από τους «προοδευτικούς» ώς μία επικράτηση του «Καλού» έναντι του «Κακού» αλλά στην πραγματικότητα είναι η στρατηγική των γνωστών λόμπι που πάντα ήλεγχαν την Αμερική να αποκαταστήσουν την ισορροπία απομειώνοντας την υπερβολική εξουσία του Προέδρου. Η αμερικανική ηγεσία θα ακολουθεί πάντα συγκεκριμένους γεωπολιτικούς άξονες ανεξαρτήτως κυβερνήσεως και απλά θα αλλάζει η έκταση και ο τρόπος εφαρμογής τους. Τα μεγάλα καπιταλιστικά και σιωνιστικά συμφέροντα θα είναι πάντοτε ο «Γενικός Διευθυντής» στις σκοτεινές γωνίες της Ουάσινγκτον.
Όσον αφορά εμάς τους Ευρωπαίους, οι πανηγυρισμοί για την εκλογική ήττα των Ρεπουμπλικανών και η υπερβολική προσοχή στις αμερικανικές εκλογές μαρτυράει απλά την αδυναμία μας να ενεργήσουμε ως μία μεγάλη πολιτική και γεωπολιτική οντότητα με δικά της συμφέροντα που θα διατηρεί την ασφάλεια της Ηπείρου και θα έχει σημαντικό ρόλο στη πλανητική ισορροπία. Μία Ευρώπη η οποία δεν θα εξαρτάται από τους Αμερικάνους και δεν θα περιμένει με αγωνία να δει τις διακυμάνσεις στα εσωτερικά των Ηνωμένων Πολιτειών. Η συνέχιση της ερμηνείας του μέλλοντος της Ευρώπης μέσα από τις αμερικανικές εκλογές σημαίνει ότι παραμένουμε παγιδευμένοι στην πολιτική, στρατιωτική και οικονομική υποταγή μας που ξεκίνησε μετά το 1945.
Σε κάθε περίπτωση πάντως, η ήττα του Τράμπ, ξεκαθαρίζει την αποτυχία μίας υπερκαπιταλιστικής, σιωνιστικής και φιλελεύθερης Δεξιάς να αντιμετωπίσει τα κοινωνικά προβλήματα, να θέσει τις Πατρίδες και τα Έθνη ξανά στο προσκήνιο της Ιστορίας έναντι των συμφερόντων των Ελίτ και να προστατέψει τον Λαό από τις καπιταλιστικές και χρηματοπιστωτικές επιβουλές.