«…ἐγὼ νῦν εἰμι, φυγὰς θεόθεν καὶ ἀλήτης…»
Εμπεδοκλής
Ζούμε μέσα στον κόσμο τους παρένθετοι
και ξένοι,
πλάσαμε την δική μας εγκιβωτισμένη κοινωνία
όπου υπάρχουμε ελεύθεροι πολιορκημένοι.
Στον κόσμο μας την άνοιξη
ακόμα οι λεμονιές ανθίζουν,
τα παιδιά χαμογελούν κι οι γέροντες δακρύζουν.
Κάθε χρόνο γιορτάζουμε την Άκρα Ταπείνωση
και την ημέρα του απέθαντου Ηλίου.
Μποέμ, τρελοί καλόγεροι κι αφορισμένοι
εξόριστοι, σαν γέροι φαροφύλακες
μ’ άστρα αρματωμένοι.
Την ανάστερη νύχτα με το κάλεσμα του λύκου
θα έρθουμε, θνησιγενείς σαν πεφταστέρια
και θα ‘ναι τότε η απαισιοδοξία
μήτρα της Επανάστασης!
από το βιβλίο του Άγγελου Δημητρίου «Αλήτες του Ουρανού» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ΛΟΓΧΗ