Μπορεί να φαντάζει παράταιρη, παράκαιρη ή και άκαιρη ακόμα, η συλλογή των σύντομων σημειωμάτων που περιλαμβάνει αυτός ο μικρός τόμος, ωστόσο αποτελούν και αυτά μέρος μιας προσωπικής και συλλογικής μυθολογίας που έπρεπε και έμελε να αποτυπωθεί, με τον τρόπο που αυτό τελικά συνέβη.
Συνέβησαν γεγονότα που δεν μπορούν να ξεπεραστούν και να ξεχαστούν, όπως η δολοφονία δύο νέων εθνικιστών, η ποινικοποίηση και εκ νέου περιθωριοποίηση του εθνικιστικού κινήματος σε βαθμό τέτοιο που πολλοί αναρωτιούνται αν τελικά ποτέ αυτό υπήρξε.
Υπήρξαν όμως στο διάστημα αυτό και ιδεολογικές αναζητήσεις, εκζήτηση και αποτύπωση εννοιών και προθέσεων, υπήρξε όλο εκείνο το φορτίο που κουβαλάμε εδώ και δεκαετίες στις πλάτες μας και δεν ξέρουμε τελικά που να το αφήσουμε.
Με μια απαισιόδοξη προοπτική κλείνει αυτός εδώ ο πρόλογος, με μόνη την μνεία ότι είμαστε ακόμα εδώ, ζωντανοί!