Στα μέσα του δέκατου ένατου αιώνα ,η Ιαπωνία έγινε το σκηνικό πολλών εσωτερικών συγκρούσεων και εμφυλίων πολέμων μεταξύ παραδοσιακών και προοδευτικών. Φυσικά, ο ιαπωνικός πληθυσμός, ειδικά η ομάδα των παραδοσιακών, μισούσε τους Ευρωπαίους και ήθελε να τους εκδιώξει από τη γη τους. Στη σφαίρα αυτού του μίσους εισήλθε και ο Χριστιανισμός, ο οποίος θεωρούνταν επίσης προϊόν της δυτικής κουλτούρας.
Ο Takuma Sawabe, από την τελευταία γενιά των σαμουράι, γεννήθηκε το 1833 στην περιοχή Kochi. Αρχικά το όνομά του ήταν Yamanoto Kazuma, αλλά μια νεανική περιπέτεια τον ανάγκασε να το αλλάξει. Ο νεαρός άνδρας κατέφυγε στο Hakodate όπου παντρεύτηκε την κόρη ενός ιερέα Σίντο, ενός συγκεκριμένου Σαουάμπε, και υιοθέτησε το όνομα της οικογένειας των κοριτσιών για να καλύψει τα ίχνη του. Εκεί ο Τακούμα ηγήθηκε μιας ομάδας επίλεκτων μαχητών, φανατικών Ιαπώνων εθνικιστών, που τιμούσαν τον αυτοκράτορα και αγωνίζονταν για την απέλαση των ξένων. Το Ρωσικό Προξενείο στο Χακοντάτε έγινε έτσι ένας από τους στόχους των τρομοκρατικών τους σχεδίων. Ο Τακούμα μισούσε τον Χριστιανισμό, τον οποίο συνδύαζε με τις άλλες ξένες επιρροές στη γη του, και ήθελε να σκοτώσει τους ιεροκήρυκες του. Ένα βράδυ του 1865, οπλισμένος με ένα σπαθί, ο Τακούμα μπήκε κρυφά στο Προξενείο για να επιτεθεί στον ιερομόναχο Νικολάι Κατσακίν,ο οποίος έμελλε να γίνει ο Διαφωτιστής της Ιαπωνίας.
Ήθελε να τον σκοτώσει πριν προλάβει να ξεκινήσει το έργο του κηρύγματος. Με αυτή την κακή πρόθεση, ο σαμουράι έκανε ένα απειλητικό βήμα προς το μέρος του. «Τι δουλειά έχει αυτός ο άνθρωπος στη χώρα των σαμουράι, ώστε να κηρύττει μια παράξενη πίστη;»
Ο πατέρας Νικολάι, από την πλευρά του, δεν μπορούσε να υπερασπιστεί τον εαυτό του. Δεν είχε χρόνο. Εδώ, τώρα, μπροστά του, στεκόταν αυτός ο περήφανος σαμουράι, ένας παγανιστής, υπηρέτης του παλαιότερου σιντοϊστικού ναού της πόλης.Προετοιμαζόταν επτά χρόνια για μια τέτοια αντιπαράθεση. Είχε μελετήσει διεξοδικά την ιαπωνική κουλτούρα και νοοτροπία. Προσευχόμενος στην Παναγία βρήκε τη δύναμη να συζητήσει ήρεμα με τον εξοργισμένο άντρα.
-«Γιατί είσαι θυμωμένος μαζί μου;»
-«Εσείς, όλοι εσείς οι ξένοι, πρέπει να πεθάνετε! Ήρθατε εδώ για να μας κατασκοπεύσετε και να σφετεριστείτε τη γη μας, για να καταστρέψετε τη διδασκαλία των προγόνων μας. Κάνετε κακό στην Ιαπωνία με το κήρυγμα σας».
-«Αλλά ξέρεις τι κηρύττω;»
-«Όχι!»
-«Τότε πώς μπορείς να κρίνεις, πώς μπορείς να καταδικάσεις κάτι για το οποίο δεν γνωρίζεις τίποτα; Δεν θα δυσφημούσες αυτό που δεν καταλαβαίνεις, έτσι δεν είναι; Πρώτα άκουσέ με και μετά κρίνε! Αν θεωρείς ότι αυτά που διδάσκω είναι κακά, σκότωσέ με!»
ο Τακούμα δέχτηκε να του πει ο π. Νικόλαος εν συντομία τι διδάσκει η χριστιανική πίστη.Καθώς τον άκουγε, το μίσος των σαμουράι άρχισε να διαλύεται. Ο πολεμιστής σκέφτηκε και άκουσε με σοβαρότητα τα λόγια του ιερέα. Διψώντας για αληθινή γνώση, ο Ιάπωνας παρακάλεσε τον ιερέα να του μιλήσει ξανά την επόμενη μέρα, και μετά την τρίτη μέρα, για να του πει περισσότερα για αυτή την παράξενη διδασκαλία.
Δείτε πώς ο ίδιος ο Άγιος Νικόλαος της Ιαπωνίας αφηγείται αυτό το γεγονός:
«Από τη δεύτερη μέρα, άρχισα να λέω στον σαμουράι την ιερή ιστορία της Παλαιάς Διαθήκης. Έβγαλε χαρτί και στυλό και άρχισε να γράφει σταθερά όλα όσα έλεγα. Η ομιλία μου διακόπτονταν σχεδόν σε κάθε λέξη από αντιρρήσεις που, με τη σειρά τους, απαιτούσαν όλο και περισσότερες εξηγήσεις. Καθώς περνούσαν οι μέρες, υπήρχαν όλο και λιγότερες αντιρρήσεις, αλλά ο Τακούμα συνέχιζε να γράφει κάθε λέξη και κάθε όνομα με πλήρη προσοχή και γοητεία. Το μυστήριο της αναγέννησης ενός ανθρώπου σε μια νέα ζωή από το Χέρι του Θεού αποκαλυπτόταν μπροστά στα μάτια μου. Αφού άκουσε τον π. Νικόλαο και έμαθε για τον ορθόδοξο χριστιανικό τρόπο ζωής, ο εθνικιστής και φανατικός σαμουράι, σιντοϊστής ειδήμων, πίστεψε στον Ιησού Χριστό και έγινε κατηχούμενος.»
Σύντομα, ένας φίλος γιατρός, ο Sakai Tokurei, ενώθηκε με τον Sawabe, και στη συνέχεια δύο άλλοι φίλοι, ο Urano και ο Suzuki, και έτσι η ομάδα των κατηχουμένων αυξήθηκε. Οι ίδιοι άρχισαν να μιλάνε για τον Ορθόδοξο Χριστιανισμό στους συμπατριώτες τους Ιάπωνες, αν και εκείνη την εποχή, οι ιαπωνικοί πολιτικοί κύκλοι εφάρμοζαν διωγμό των Χριστιανών και η μεταστροφή και το κήρυγμα απαγορεύονταν απολύτως, επί ποινή θανάτου.Μετά από τρία χρόνια κατήχησης που διεξήχθησαν κρυφά —με τα οποία ο π. Νικόλαος, όπως και οι κατηχούμενοί του, εξέθεσαν τον εαυτό τους σε μεγάλο κίνδυνο— τον Απρίλιο του 1868, ο πατέρας βάπτισε τον Σαουάμπε και δύο από τους φίλους του, τον Σακάι και τον Ουράνο. Ο σαμουράι έλαβε το όνομα Παύλος, από τον Άγιο Απόστολο Παύλο, ο οποίος, πριν γνωρίσει τον Χριστό, είχε χρησιμοποιήσει την εξουσία του για να διώξει τη Χριστιανική Εκκλησία με μεγάλη αγριότητα. Η βάπτιση έλαβε χώρα στο Ρωσικό Προξενείο, υπό αυστηρή μυστικότητα, πίσω από κλειστές πόρτες, καλά φυλαγμένη από τους Ρώσους Χριστιανούς. Αυτοί οι τρεις ήταν οι πρώτοι Ιάπωνες που ασπάστηκαν την Ορθόδοξη Χριστιανοσύνη. Μετά το βάπτισμά τους, ο Παύλος και οι φίλοι του συνέχισαν να κηρύττουν τη νέα τους πίστη με διπλάσιο ζήλο.
Καθώς η απειλή φυλάκισης, και πιθανώς ακόμη και εκτέλεσης, για όσους προσηλυτίζονταν αυξανόταν στο Χακοντάτε, ο π. Νικόλαος έστειλε τον Παύλο και τους φίλους του να ταξιδέψουν σε άλλες περιοχές της Ιαπωνίας, προκειμένου να κηρύξουν τη Χριστιανική Πίστη, αλλά και για να τους προστατεύσουν.Τον Φεβρουάριο του 1872, ο Paul Sawabe και πολλοί από τους φίλους του εν Χριστώ, μαζί με τις οικογένειές τους, συνελήφθησαν από την τοπική αστυνομία του Σεντάι. Οι αξιωματούχοι εξεπλάγησαν που, ακόμη και τα παιδιά, ήξεραν πώς να απαντήσουν στις ερωτήσεις τους σχετικά με τη χριστιανική πίστη και αποδείχθηκαν σταθεροί στην πεποίθησή τους. Παρόλο που πολλοί δεν είχαν βαπτιστεί ακόμη, κανείς δεν αρνήθηκε τον Χριστό, παρά τις απειλές και τον εκφοβισμό.Στις 12 Ιουλίου 1875, ο π. Νικόλαος αποφάσισε ότι χρειαζόταν ιθαγενή Ιάπωνα κληρικό και επέλεξε τον Παύλο Σαουάμπε ως πρώτο ιερέα και τον Ιωάννη Σακάι ως διάκονο. Ένα μήνα αργότερα, ο Επίσκοπος Παύλος της Ανατολικής Σιβηρίας θα τέλενε τη χειροτονία.
Ο π. Παύλος Σαουάμπε θα υπηρετούσε μέχρι τον θάνατό του τον αληθινό Αυτοκράτορα και Κύριο, κηρύττοντάς Τον ανάμεσα στον λαό του. Η εκκλησιαστική του κοινότητα μεγάλωσε τις επόμενες δεκαετίες και απέφερε άφθονους καρπούς. Εκοιμήθη εν Κυρίω το 1913, ένα χρόνο μετά την ευλογημένη κοίμηση του Πατέρα και Επισκόπου του, Αγίου Νικολάου της Ιαπωνίας. Σίγουρα, ο αείμνηστος π. Παύλος Σαουάμπε δεν ήταν ο μόνος σαμουράι που προσηλυτίστηκε στην Ορθοδοξία. Ήταν όμως ο πρώτος. Τον ακολουθούσαν και άλλοι που, κατανοώντας την απόλυτη έννοια του πολέμου και της υπηρεσίας, ακολούθησαν τον αληθινό Κύριο και ήταν υπηρέτες Του (σαμουράι) μέχρι θανάτου.
Κατερίνα Τ.