Ο Λοχαγός Ανδρέας Πετρόπουλος με την πολύτιμη πείρα του και τον ελληνικό, θα λέγαμε «περικλογιαννοπούλειο» λόγο του, καταθέτει σε αυτό το βιβλίο μια μαρτυρία ζωής και αγώνα, άρρηκτα δεμένη με την πορεία του ελληνικού εθνικιστικού κινήματος. Με λόγο άμεσο, αιχμηρό και βιωματικό, ξεδιπλώνει γεγονότα, πρόσωπα και καταστάσεις, φωτίζοντας πτυχές που σπάνια καταγράφονται.
Από τις πρώτες πολιτικές ζυμώσεις και τις συγκρούσεις, μέχρι τις φυλακές, τις διασπάσεις και τις νέες προσπάθειες, ο συγγραφέας δεν διστάζει να μιλήσει ανοιχτά, να κρίνει, να αποτιμήσει και να θέσει ερωτήματα που παραμένουν επίκαιρα.
Οι εκδόσεις Λόγχη παρουσιάζουν με το βιβλίο αυτό, όχι μια παρελθοντολογική αναδρομή, αλλά τον οδοδείκτη ενός καινούριου δρόμου.
O αναγνώστης θα διαβάσει στο βιβλίο για: Το ελληνικόν σχέδιον Τσερζίνσκυ, τα χρόνια στην Φυλακή. Την κατάσταση στον Εθνικιστικό χώρο και για κινήσεις όπως: την ΝΕ.Π., το ΕΝ.Ε.Κ., την οδός Ιπποκράτους, την Ε.Π.Ε.Ν., την Χρυσή Αυγή, Το Ε.Ε.Λ.Ε.Κ., το Κόμμα Ελληνισμού, το Ελληνικό Μέτωπο και το ΛΑ.Ο.Σ.
Και ακόμη: Αξιωματικοί και Κόμματα Αξιωματικών, Εκκλησία και πολιτική και τις σχέσεις Εθνικισμού και Πατριωτισμού.
Όπως τονίζει και ο συγγραφέας: Δεν έχω σκοπό να ιστορήσω τίποτα. Να γράψω την ιστορία του εθνικιστικού κινήματος. Έβλεπα όμως γύρω μου νέα πρόσωπα, νέους ανθρώπους να λένε πολλά και να καμώνονται τους σπουδαίους και πολύξερους. Με στεναχωρούσε που κανείς απ’ την «παλιά φρουρά» δεν παραμένει στον αγώνα. Πολλές φορές μου εδημιουργείτο η εντύπωσις (μπορεί και να σφάλλω), ότι οι σημερινοί εθνικισταί δρουν και σκέπτονται σαν να μην υπήρξε τίποτα πριν απ’ αυτούς. Τόσα χρόνια αγώνος και ελπίδων, σαν να μην υπήρξαν!
Εντύπωσι μου κάνει, πάλι, η επιτίδευσις και η πολυγνωσία ωρισμένων νεαρών, ετοίμων να απαντήσουν σε όλα. Γνωρίζουν με κάθε λεπτομέρεια κάθε τι το ξένο. Το Δυτικό. Το «αλλοδαπό». Την δόξα του σπιτιού τους την αγνοούν. Αυτή η εμετική ξενολατρεία του Νεοέλληνα ευρίσκει καταξίωσιν σ’ αυτούς που ώφειλον να την αρνούνται και να την πολεμούν! Θυμάμαι, παρευρέθην εις μίαν συγκέντρωσιν στου Ζωγράφου (χρόνια πριν), την οποίαν ωργάνωσε μία κυπριακή ομάδα φοιτητών.
Ένας νεαρός, ανήκων προφανώς σ’ αυτές τις περιθωριακές ομάδες με ξενικά ονόματα (sic!!!), με τι πάθος και ζέσιν μας ανέλυε εκπροσώπους και φιλοσόφους και αγωνιστάς των δυτικών κινημάτων και περιέπλεκε επαίνους και εξήρεν τας αρετάς των… Από Ελλάδα τίποτα. Τον δυστυχισμένο! Τον λυπήθηκε η ψυχή μου. Συνέχεια ενός καταντήματος παλαιοτέρων χρόνων (αλλά και τώρα ακόμη) που «συναγωνισταί» με περισή χαρά οδεύουν ως την αλλοδαπήν, να αισθανθούν, να νοιώσουν ανάμεσα στους δυτικούς βαρβάρους, ότι είναι «κάτι», ότι έχουν «επαφή» με κινήματα σοβαρά, για να γυρίσουν μετά γεμάτοι κομπασμό που μιλήσανε με τους βαρβάρους, που οι βάρβαροι τους δώσανε επί τέλους κάποια σημασία. Εμ βέβαια. Αφού στη πατρίδα τους ο ένας βρίζει τον άλλον. Αφού την καταξίωσιν που καίει την ταπεινή ψυχή τους κανείς δεν τους την αναγνωρίζει. Πάνε έξω οι ταλαίπωροι να αποκτήσουν «μπόι», κι έτσι θαρρούν πως… ψήλωσαν όταν γυρίζουν πίσω!
Βεβαίως δεν αναφέρομαι σε όλα τα πεπραγμένα τπς προδικτατορικής και δικτατορικής περιόδου. Να μάθουν οι νεώτεροι για πολλούς, που σήμερα αρκετοί από αυτούς ίσως να μην υπάρχουν, τους αγώνες, την παρουσία ιδίως σε εποχές που όλα ήταν εναντίον μας. Κυρίως όμως σε εποχές που δεν είχαμε ΤΙΠΟΤΑ να διδαχθούμε ή να μάθουμε απ’ όσα οι σημερινοί διαθέτουν. Και όμως αγωνιζόμασταν τον αγώνα τον καλό. Χωρίς φθόνο, μίση, έχθρες, αντιπαλότητες, αρχηγισμούς και ταπεινότατες ψυχής μεταξύ μας.
Υπήρξαν και θέματα που δεν θέλησα να θίξω. Υπάρχουν πολλά που δεν μπορώ να είπω. Ακόμη. Θα εχρειάζετο να στηριχθώ στις μαρτυρίες ανθρώπων οι οποίοι δεν θα το κάμουν. Αρκούν όμως τα ολίγα που παραθέτω ως ενημέρωσιν. Όποιος θέλει θα καταλάβη.
Εξιστόρησιν των όσων έζησα. Με ειλικρίνειαν. Κυρίως για τους νεωτέρους. Δεν γνωρίζω τι μου υπολείπεται ως ζωή. Ακόμη όμως μου περισσεύει θέλησις για αγώνα. Οι νέοι, όμως θα συνεχίσουν ούτως ή άλλως.
Οφειλή προς τον εαυτόν μου αυτό το πόνημα και η εξ αυτού γνώσις εις όσους το θελήσουν».
Για όσους θέλουν να θυμούνται. Για όσους θέλουν να κατανοήσουν. Για όσους αναζητούν κατεύθυνση.