του Λ. Αλεξάνδρου
Πόσο επίκαιρα τα λόγια του μεγάλου Ιωάννη Συκουτρή « μας κυριαρχούν σήμερον οι ανεύθυνοι, οι δημοσιογράφοι, οι σαλτιμπάγκοι του κοινοβουλευτισμού». Ο μέγιστος των Ελλήνων Φιλολόγων , Ι. Συκουτρής, είναι μια από τις επιφανέστατες μορφές τις Ελληνικής Φυλής, ένας άνθρωπος που το βαθύ του πνεύμα διαπότισε καθοριστικά τον Ελληνικό Πολιτισμό.
Γεννήθηκε στη γη των Φιλοσόφων, στις ακτές της Ιωνίας και σπούδασε στην Ευαγγελική Σχολή της Σμύρνης, στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, στο Βερολίνο και στη Λειψία. Οι σπουδές του στη Γερμανία στα χρόνια του Μεσοπολέμου ήταν καθοριστικές για την διαμόρφωση της σκέψης του, διότι επηρεάστηκε από τις Εθνοκοινωνικές ιδέες που συγκλόνιζαν τότε την Ευρώπη. Έχοντας ως πρότυπο τον πλατωνικό φιλόσοφο- πολεμιστή, ξεσηκώνει το 1922 τους Μικρασιάτες συμφοιτητές του στη Αθηνα, για να πολεμήσουν στη Μικρά Ασία. Δεν θα προλάβουν. Οι πολιτικοί λέρωσαν και τότε την Ελληνική Ιστορία. Ο Συκουτρής δεν θα επιστρέψει ποτέ πια στη Σμύρνη.
Πηγαίνει για λίγο στην Κύπρο όπου διδάσκει σαν καθηγητής σε Γυμνάσιο. Ασχολήθηκε όχι μόνο με ην Κλασσική Φιλολογία, αλλά και με την βυζαντινή γραμματεία, την νεοελληνική λογοτεχνία ], το θέατρο και την πολιτική σκέψη της ελληνικής ποίησης.
Το μνημειώδες έργο του, με τον σχολιασμό του Πλατωνικού Συμποσίου, κερδίζει την παγκόσμια αναγνώριση. Το ίδιο και η έκδοση της Ποιητικής του Αριστοτέλους.
Οι ιδέες το Συκουτρή ήταν σαφώς επηρεασμένες από την Πλατωνική Φιλοσοφία αλλά και από την σύγχρονη ευρωπαϊκή σκέψη της εποχής του. Πίστευε αναμφισβήτητα στην αριστοκρατία του πνεύματος και στην ανωτερότητα της Ελληνικής Φυλής. Περιφρονούσε τα κόμματα και τους πολιτικούς διότι πίστευε στην διακυβέρνηση των Αρίστων: «Ο Ελληνικός Πολιτισμός ακόμη και ο Πολιτισμός της αθηναϊκής δημοκρατίας είναι δημιούργημα αριστοκρατικό»
Στο μεγαλειώδες κείμενο του «Η Ηρωική αντίληψη της ζωής» φανερώνεται πλέον το μεγαλείο του Συκουτρή. Επηρεασμένος από τον νιτσεϊκό Υπεράνθρωπο, κάνει λόγο για τον Ηρωικό Άνθρωπο. Τον Άνθρωπο εκείνο που αγνοεί τον υλισμό της εποχής του, και ενώνει δημιουργικά το παρελθόν και το παρόν μαχόμενος για το μέλλον. Παρομοιάζει τον Ηρωικό Άνθρωπο με τον ηνίοχο που με δύναμη και σφρίγος κυβερνά τους ίππους, σε αντίθεση με τους αμαξάδες που προτιμούν τους ήσυχους και ασφαλείς δρόμους. Χαρακτηριστικό του Ηρωικού Ανθρώπου είναι ο Πόλεμος και η Νίκη, όχι η επιτυχία γιατί πολλές φορές η Νίκη δεν συμβαδίζει με την επιτυχία, και φέρνει σαν παράδειγμα τις Θερμοπύλες.
Ο Ηρωικός Άνθρωπος του Συκουτρή είναι ο αιώνιος νέος, ο αιώνιος Πολεμιστής που η μοίρα τον διάλεξε να είναι ο μαρτυράς του παρόντος για να δημιουργήσει το μέλλον. Το μεγαλείο του Ηρωικού Ανθρώπου φαίνεται στον τρόπο που διεξάγει την μάχη των ιδεών. Μια μάχη που δεν αποσκοπεί στο να κερδίσει οπαδούς αλλά στο να διαμορφώσει τους ανθρώπους, να τους λυτρώσει και να τους εξαγνίσει. Η ζωή του Ηρωικού Ανθρώπου δεν μπορεί παρά να είναι σύντομη, όχι με την έννοια της κοινής βιολογικής σημασίας.
Ο Ηρωικός Άνθρωπος δεν υφίσταται τον θάνατο, γι’ αυτόν ο θάνατος δεν είναι πάσχειν αλλά πράτειν. Είναι η μεγαλοπρεπέστερη των πράξεων του που δίνει νόημα στις υπόλοιπες. Γι’ αυτόν ο θάνατος είναι πάντα εκούσιος αφού ο δρόμος που συνειδητά διάλεξε τον οδηγεί προς τα εκεί. Έτσι δια του Θανάτου κερδίζει την αιώνια Αθανασία.