του Βαγγέλη Δεμερτζούδη
Η Lawen Redar είναι υπεύθυνη του Σουηδικού Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος για ζητήματα «ένταξης», μία θέση που αφορά κυρίως την προσπάθεια «αφομοίωσης» των παράνομων μεταναστών στον κοινωνικό ιστό. Η ίδια η Redar είναι κόρη μεταναστών και βουλευτής από το 2014. Στα πλαίσια της νέας πολιτικής που ανέλαβε να διαμορφώσει πέρασε δύο χρόνια ταξιδεύοντας σε όλη την Σουηδία και τα προάστια της. Η αποστολή της Redar ήταν κυρίως να χαράξει μία πολιτική ικανή να αντιμετωπίσει τις τεράστιες προκλήσεις που αντιμετωπίζουν 180 σουηδικές γειτονιές. Οι συγκεκριμένες «μειονεκτούντες» γειτονιές, στις οποίες ζουν κυρίως άνθρωποι ξένης καταγωγής, μαστίζονται από τις άθλιες βιοτικές συνθήκες και το οργανωμένο έγκλημα. Πρόκειται λοιπόν για γειτονιές που παρουσιάζουν τα χαρακτηριστικά προβλήματα που παρουσιάζουν οι τόποι που αντιμετωπίζουν την μαζική παράνομη μετανάστευση.
Από την περιοδεία της η Redar, επέστρεψε με περισσότερες από 80 προτάσεις, εκ των οποίων ορισμένες επιλέχθηκαν να χρησιμοποιηθούν ως βασικά μέτρα για την επερχόμενη εκλογική αναμέτρηση της 13ης Σεπτεμβρίου 2026. Η άνοδος της «Δεξιάς» και της «Ακροδεξιάς» φαίνεται να ωθεί τους Σουηδούς Σοσιαλδημοκράτες σε μία αναδίπλωση της μεταναστευτικής τους πολιτικής η οποία πρόκειται να γίνει πιο «αυστηρή» και «περιοριστική». Η Redar προτείνει αυστηρή μεταναστευτική πολιτική ώστε η Σουηδία να φτάσει το ελάχιστο επίπεδο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, σε ποσοστά ασύλου, μέσα σε δέκα χρόνια. Ζητά υποχρεωτική εκμάθηση των σουηδικών σε όσους λαμβάνουν μακροχρόνια επιδόματα και ζουν στη χώρα, κλείσιμο μη κρατικών σχολικών ιδρυμάτων που προωθούν ισλαμιστικές ιδέες, καθώς και ένα συνολικό εθνικό πρόγραμμα για την αναγέννηση των προβληματικών από την γκετοποιήση περιοχών.
Για πρώτη φορά η σουηδική Αριστερά παραδέχεται την αποτυχία της πολιτικής των ανοιχτών συνόρων. Όπως δήλωσε η ίδια η Redar, αυτή η πολιτική, απέτυχε όχι μόνο απέναντι στο σουηδικό έθνος αλλά και απέναντι στους ίδιους τους μετανάστες που υποτίθεται ότι ήθελε να βοηθήσει. Και πράγματι η Σουηδία μετατράπηκε μέσα σε 25 χρόνια μία από τις πιο ανομοιογενείς, ετερογενείς και πολυφυλετικές χώρες της Δύσης. Η Σουηδία αποτελούσε για χρόνια το ιδανικό σοσιαλδημοκρατικό μοντέλο: οργάνωση και ασφάλεια, ανεπτυγμένο εκπαιδευτικό σύστημα, κοινωνικές παροχές, κράτος πρόνοιας. Σταδιακά όλα αυτά άλλαξαν δραματικά. Σήμερα οι πολίτες μεταναστευτικής προέλευσης, συμπεριλαμβανομένων αυτών δεύτερης γενιάς, ξεπερνούν τα 2,7 εκατομμύρια. Αυτή η δημογραφική μεταμόρφωση δεν παρήγαγε τον ρόδινο, αρμονικό και όμορφο κόσμο που υποσχόταν ο αντιρατσισμός. Αντίθετα δημιούργησε δεκάδες «ευάλωτες ζώνες». Η σουηδική αστυνομία έχει εντοπίσει 65 «ευάλωτες ζώνες» στις οποίες επικρατούν παράλληλες κοινωνίες. Ανεργία, εγκληματικότητα, παρασιτισμός και επιδόματα. Το σουηδικό σοσιαλδημοκρατικό μοντέλο της κοινωνικής προστασίας και του κράτους πρόνοιας που στηριζόταν στη καθολικότητα («εγώ πληρώνω για σένα και εσύ για μένα») έχει κλονιστεί βαθιά.
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο η φωνή της Redar αποτελεί μία λογική αντίδραση απέναντι στις πολιτικές των ανοιχτών συνόρων και τις τραγωδίες που αυτές συνεπιφέρουν, πολιτικές της οποίες επέβαλε η ίδια η Αριστερά και συντηρεί η φιλελεύθερη Δεξιά. Ωστόσο ποτέ δεν είναι αργά για μεταμέλεια. Η ευρωπαϊκή Αριστερά θα μπορούσε να αντλήσει μαθήματα από το παράδειγμα της Redar πραγματοποιώντας μία συνολική στροφή στο ζήτημα της παράνομης μετανάστευσης.