γράφει ο Γιώργος Μάστορας
13 χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από την εθελουσία έξοδο από την ζωή του Γάλλου Εθνικιστή Αγωνιστή και Φιλέλληνα Διανοούμενου Ντομινίκ Βενέρ.
Τιμώντας την Μνήμη του, τιμούμε κάτι πολύ περισσότερο από ένα πρόσωπο. Τιμούμε, επί της ουσίας, μια συνεχή Πράξη και Στάση Ζωής, που οδηγεί στην ολοκλήρωσή της με μια συμβολική κίνηση θανάτου. Η Στάση, όχι ως λέξη, αλλά ως Έννοια, είναι ένας τρόπος ύπαρξης, ένας τρόπος ζωής, αλλά και ένας τρόπος θανάτου. Κάθε Συνειδητοποιημένος Άνθρωπος γνωρίζει ότι οι πράξεις της ζωής του αντηχούν στο άπειρο της Αιωνιότητας, όχι μόνο για τον ίδιον, αλλά πολύ περισσότερο για όλους όσοι εμπνέονται απ’ αυτόν και μπορούν να αντιληφθούν πόσο Βαθύ Νόημα κρύβεται μέσα από τις πράξεις του.
Δεν αρκεί κάποιος να γράφει απλώς για το Ηθικό Μεγαλείο, την Ευτυχία της Ψυχής, το Υψηλό Φρόνημα, αλλά χρειάζεται να προσπαθεί ειλικρινά να το νιώσει μέσα από το ξεδίπλωμα των πράξεων της ζωής του. Εάν τα κυρίαρχα συστημικά ΜΜΕ όχι μόνο αδυνατούν να ερμηνεύσουν την τελευταία πράξη ζωής ενός σημαντικού πνευματικού και ακτιβιστή ανθρώπου, αλλά προσπαθούν ταυτόχρονα να τον χλευάσουν, ας μην συμβεί το ίδιο και με όσους θεωρητικά και πολύ περισσότερο πρακτικά, υποστηρίζουν ότι βρίσκονται στο ίδιο μήκος κύματος νοητικής και βιωματικής πορείας με τον Βενέρ.
Ο ίδιος, ως βαθύτατα Φιλέλληνας, ενδιαφερόταν πολύ για τα δύο τεράστια Ομηρικά Έπη (την Ιλιάδα και την Οδύσσεια), στα οποία έβλεπε την θεμελίωση της τεράστιας, πέρα από την απλή μνήμη, Ευρωπαϊκής Παράδοσης. Κυρίως, για λόγους που έχουν να κάνουν με το Βαθύ Περιεχόμενο του Αληθινού Ήθους, καθώς οι Ήρωες του Ομήρου δεν διδάσκουν απλώς Ηθικά μαθήματα, αλλά – πολύ περισσότερο – αποτελούν Ηθικά παραδείγματα οι ίδιοι.
Η απόδοση Φόρου Τιμής και Μνήμης σε τέτοιου είδους ανθρώπους, όπως ο Βενέρ, οφείλει να ξεφεύγει από την τυπικότητα του οποιουδήποτε τετριμμένου μνημοσύνου και απέχει έτη φωτός από την στενότητα της μοιρολατρίας. Ο Βενέρ, με τον παραδειγματικό τρόπο θανάτου τον οποίο ο ίδιος επέλεξε, έδωσε ένα σαφές στίγμα: Κάλεσμα για Σκέψη, για Δράση, επομένως για Δημιουργική Συνέχεια στον αέναο τροχό της Ζωής. Θυσίασε την βιολογική ύπαρξή του ως μια πράξη διαμαρτυρίας με θετικό πρόσημο, που οδηγεί στην θεμελίωση των Αιώνιων Αξιών σε όσους έμειναν Ζωντανοί, όχι απλά με την βιολογική έννοια του όρου.
Ένας Άνδρας, ο οποίος «έπεσε» Όρθιος, μας άφησε ένα Κληροδότημα για Σκέψη, Προβληματισμό, Εσωτερικό Έλεγχο και Ενεργητική Διάθεση για Ευεργετικά Αποτελέσματα. Σήμερα, λοιπόν, 13 χρόνια μετά το βιολογικό τέλος του με τον τρόπο που ο ίδιος επέλεξε, ας αφουγκραστούμε τον απόηχο της πνευματικής και ακτιβιστικής αύρας ενός Τιτάνα της Ευρωπαϊκής Εθνικιστικής Ιδέας με Ελληνικές Καταβολές και ας νιώσουμε το Μεγαλείο του να είσαι Συνειδητοποιημένος στις Ιδέες που ενστερνίζεσαι και πολύ περισσότερο Αγωνίζεσαι για την πραγματοποίηση τους, ακόμη κι αν αυτό σου στοιχίσει την απώλεια της ίδιας της ζωής.
Κάποιοι, όμως, μέσα από τις πράξεις τους μπορούν να ζήσουν Για Πάντα! Ντομινίκ Βενέρ: Αθάνατος!